تا همیشه سخت، پیروز

 
مجال بی رحمانه اندک بود و فاجعه سخت نا منتظر...
نویسنده : سمیرا نکوئیان Samira Nekooeeyan - ساعت ۱:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٢
 

فکر کن...

من آنقدر خاص هستم که تا همیشه توی ذهنت بمانم.

و آنقدر عادی که بین این همه آدم گمم کنی.

آنقدر شاد هستم که یادم لبخندی را روی لبهات بنشاند.

و آنقدر غمگین که شبنم هایی را روی بالشت بباراند.


 
comment نظرات ()